Warsztaty Jakucja 2020 organizowane są z okazji 175 rocznicy urodzin Jana Czerskiego, geologa i geografa, zesłańca z 1863 roku. W 1891 roku rozpoczął on ekspedycję w zlewni rzek Kołymy i Indygirki. Zmarł w 1892 roku podczas wyprawy w dolnym biegu Kołymy.
Organizatorami warsztatów są Stowarzyszenie Geomorfologów Polskich, Polskie Towarzystwo Geograficzne Oddział w Krakowie oraz Północno-wschodni Uniwersytet Państwowy w Jakucku. Przewidywany termin warsztatów 18.07–02.08.2020. Zgłoszenia do 20 marca 2020
Szczegółowy program w załączonym pliku : Warsztaty_JAKUCJA2020.pdf
Teren Jakucji obejmuje m.in. wschodnią część Wyżyny Środkowosyberyjskiej, Góry Wierchojańskie, Góry Czerskiego, Nizinę Jańsko-Indygirską i Nizinę Kołymską. Obszary górskie charakteryzują się rzeźbą alpejską z licznie występującymi małymi lodowcami i śnieżnikami. Obszary nizinne urozmaicone są pagórkami mrozowymi i różnymi formami termokrasowymi. Jest to obszar występowania ciągłej wieloletniej zmarzliny, która decyduje o współczesnych procesach rzeźbotwórczych, pokrywie roślinnej, jak i o codziennym życiu mieszkańców Jakucji. Jakucja położona jest w strefie klimatu kontynentalnego wybitnie suchego, o długiej zimie, z roczną amplitudą temperatur sięgającą 100 stopni Celsjusza. Zimą temperatura spada do -60ºC, a na tym terenie występują bieguny zimna półkuli północnej: w okolicach wioski Tomtor (-72,2ºC w dn. 14.01.2004) oraz Ojmiakon (-71,2ºC w dn. 26.01.1926). Globalne zmiany klimatyczne przyspieszają tempo wytapiania lodu w gruncie, co powoduje uwalnianie coraz większych ilości metanu oraz wzrost zagrożenia powodziami. Rośnie też udział w pokryciu terenu obszarów zabagnionych, niszczeniu podlega zabudowa mieszkaniowa i infrastruktura. Wśród gęstej sieci rzecznej są m.in. rzeka Lena, Jana, Indygirka i Kołyma. Rzeki pokryte lodem przez dziewięć miesięcy zimowych osiągają najwyższe przepływy wiosną w związku z topnieniem śniegu, cechują się szybkim spływem wód roztopowych po zamarzniętym podłożu i zatorami lodowymi. Lena u ujścia do Morza Łaptiewów buduje jedną z największych delt rzecznych o pow. 30 tys. km2, która częściowo objęta jest ochroną. Obszar tej części Syberii pokrywają różne odmiany tundry (w górach tundra górska), lasotundry i tajgi modrzewiowej.